key özel niteliği, Vue'nun sanal DOM algoritmasına yeni düğüm listesini eski düğüm listesiyle karşılaştırırken düğümleri tanımlaması için bir ipucu verir.

• Beklenen Tipler: sayı | string | sembol

• Detaylar:

  • Anahtarlar olmadan, Vue, eleman hareketini en aza indiren ve aynı türdeki elemanları mümkün olduğunca yerinde düzeltmeye çalışan bir algoritma kullanır.

  • Anahtarlarla, elemanları anahtarların sırasına göre yeniden sıralar ve artık mevcut olmayan anahtarlara sahip elemanları her zaman kaldırır veya yok eder.

  • Aynı ebeveynin çocukları benzersiz anahtarlara sahip olmalıdır. Yinelenen anahtarlar render hatalarına neden olur.

  • Kullanım:

    • Genellikle v-for ile kullanılır:

        <ul>
          <li v-for="item in items" :key="item.id">{{ item.name }}</li>
        </ul>
      

    • Ayrıca bir elemanın veya bileşenin yeniden kullanılmak yerine değiştirilmesini zorlamak için de kullanılabilir:

        <transition>
          <span :key="text">{{ text }}</span>
        </transition>
      

      Metin değiştiğinde, <span> her zaman yamalanmak yerine değiştirilecek, bu yüzden bir geçiş tetiklenecek.

ref

ref, bir elemana veya alt bileşene bir referans kaydetmek için kullanılır.

• Beklenen Tipler: string | fonksiyon

• Detaylar:

  • Options API'de, referans bileşenin this.$refs nesnesi altında kaydedilir:

      <p ref="p">hello</p>
    

      // stored as this.$refs.p
      this.$refs.p
    

  • Composition API'de, referans aynı isimle bir ref içinde saklanır:

      <script setup>
      import { ref } from 'vue'
      const p = ref()
      </script>
    
      <template>
        <p ref="p">hello</p>
      </template>
    

  • Alternatif olarak, ref bir fonksiyon değeri kabul edebilir ve bu, referansın nerede saklanacağı konusunda tam kontrol sağlar:

      <ChildComponent :ref="(el) => child = el" />
    

  • Referans kaydının zamanlaması önemlidir: referanslara erişmeden önce bileşenin monte edilmesini beklemelisiniz.

  • this.$refs reaktif değildir, bu yüzden veri bağlama için şablonlarda kullanmamalısınız.

is

is, dinamik bileşenleri bağlamak için kullanılır.

• Beklenen Tipler: string | bileşen

• Detaylar:

  • is niteliği bir doğal HTML elemanı üzerinde kullanıldığında, bu, doğal bir web platformu özelliği olan özelleştirilmiş yerleşik eleman olarak yorumlanacaktır.

  • Ancak, Vue'nun doğal bir elemanı bir Vue bileşeni ile değiştirmesi gerektiği bir kullanım durumu vardır. is niteliğinin değerinin önüne vue: ekleyebilirsiniz:

      <table>
        <tr is="vue:my-row-component"></tr>
      </table>
    

• Kaynak:

  %[https://vuejs.org/api/built-in-special-attributes.html#key]

v-bind Direktifinin Mantığı

v-bind direktifi, HTML'deki herhangi bir nitelik (attribute) ile Vue bileşeninin veri nesnesi (data object) arasındaki bağı kurar. Bu sayede, veri nesnesindeki değişiklikler otomatik olarak ilgili HTML elemanına yansır.

Temel Kullanım

Örnek 1: Bir img etiketinin src niteliğini bağlama

<div id="app">
  <img v-bind:src="imageUrl" alt="Description">
</div>

JavaScript kısmı:

var app = new Vue({
  el: '#app',
  data: {
    imageUrl: 'https://example.com/image.jpg'
  }
});

Bu örnekte, imageUrl değişkeni değiştirildiğinde, <img> etiketinin src niteliği de otomatik olarak güncellenir.

Kısa Kullanım

v-bind için kısa bir sözdizimi de mevcuttur. : karakteri, v-bind direktifinin kısaltması olarak kullanılabilir.

<img :src="imageUrl" alt="Description">

Dinamik Sınıf (Class) ve Stil (Style) Bağlama

Vue'de v-bind kullanarak dinamik olarak sınıf ve stil bağlamak da mümkündür.

Örnek 2: Dinamik sınıf bağlama

<div id="app">
  <div :class="classObject">Hello World!</div>
</div>

JavaScript kısmı:

var app = new Vue({
  el: '#app',
  data: {
    classObject: {
      'active': true,
      'text-danger': false
    }
  }
});

Bu örnekte, classObject içindeki active ve text-danger anahtarları true ve false değerleri alarak ilgili sınıfların uygulanmasını sağlar.

Örnek 3: Dinamik stil bağlama

<div id="app">
  <div :style="styleObject">Hello World!</div>
</div>

JavaScript kısmı:

var app = new Vue({
  el: '#app',
  data: {
    styleObject: {
      color: 'red',
      fontSize: '20px'
    }
  }
});

Bu örnekte, styleObject içindeki color ve fontSize anahtarları, div'in stilini dinamik olarak belirler.

Dizi veya Nesne Bağlama

Özellikle class ve style gibi özellikler için Vue'de dizi veya nesne kullanarak birden fazla değeri dinamik olarak bağlayabilirsiniz.

Örnek 4: Dizi kullanarak sınıf bağlama

<div id="app">
  <div :class="[classA, classB]">Hello World!</div>
</div>

JavaScript kısmı:

var app = new Vue({
  el: '#app',
  data: {
    classA: 'active',
    classB: 'text-danger'
  }
});

Bu örnekte, classA ve classB değişkenlerine bağlı olarak active ve text-danger sınıfları div'e eklenir.

Özet

v-bind direktifi, HTML niteliklerini Vue bileşeninin verilerine bağlayarak, kullanıcı arayüzünün dinamik ve reaktif olmasını sağlar. Bu direktif, veri değişikliklerini otomatik olarak HTML elemanlarına yansıtarak, daha az kod yazarak daha fazla iş yapmamızı sağlar.

Daha İleri Örnekler

Vue belgelerinde daha karmaşık örnekler ve kullanım senaryoları bulabilirsiniz. Ancak yukarıdaki temel örnekler, v-bind direktifinin nasıl çalıştığını ve neden kullanıldığını anlamamıza yardımcı olacaktır.

SQL, veritabanları ile iletişim kurmak için kullanılan bir dildir. Veritabanı, bilgilerin düzenli bir şekilde saklandığı ve yönetildiği bir yerdir. SQL kullanarak veritabanlarından veri çekebilir, veri ekleyebilir, güncelleyebilir veya silebilirsiniz.

Temel SQL Sorguları

1. SELECT Sorguları (Veri Çekme)

SELECT sorguları, veritabanından veri çekmek için kullanılır.

Temel Yapı:

SELECT sütun1, sütun2, ...
FROM tablo_adi
WHERE koşul;

Örnek:

SELECT Adi, Soyadi
FROM Birey
WHERE Yas > 30;

Bu sorgu, Birey tablosundan yaşı 30'dan büyük olan bireylerin isim ve soyisimlerini seçer.

2. INSERT Sorguları (Veri Ekleme)

INSERT sorguları, veritabanına yeni veri eklemek için kullanılır.

Temel Yapı:

INSERT INTO tablo_adi (sütun1, sütun2, ...)
VALUES (deger1, deger2, ...);

Örnek:

INSERT INTO Birey (Adi, Soyadi, Yas)
VALUES ('Ahmet', 'Yılmaz', 35);

Bu sorgu, Birey tablosuna yeni bir birey ekler.

3. UPDATE Sorguları (Veri Güncelleme)

UPDATE sorguları, mevcut veriyi güncellemek için kullanılır.

Temel Yapı:

UPDATE tablo_adi
SET sütun1 = deger1, sütun2 = deger2, ...
WHERE koşul;

Örnek:

UPDATE Birey
SET Yas = 36
WHERE Adi = 'Ahmet' AND Soyadi = 'Yılmaz';

Bu sorgu, Birey tablosundaki adı 'Ahmet' ve soyadı 'Yılmaz' olan bireyin yaşını 36 olarak günceller.

4. DELETE Sorguları (Veri Silme)

DELETE sorguları, veritabanından veri silmek için kullanılır.

Temel Yapı:

DELETE FROM tablo_adi
WHERE koşul;

Örnek:

DELETE FROM Birey
WHERE Adi = 'Ahmet' AND Soyadi = 'Yılmaz';

Bu sorgu, Birey tablosundan adı 'Ahmet' ve soyadı 'Yılmaz' olan bireyi siler.

İleri Seviye Sorgular

1. JOIN Sorguları (Tabloları Birleştirme)

JOIN sorguları, birden fazla tabloyu birleştirmek için kullanılır.

Temel Yapı:

SELECT t1.sütun1, t2.sütun2, ...
FROM tablo1 t1
JOIN tablo2 t2 ON t1.ortak_sütun = t2.ortak_sütun
WHERE koşul;

Örnek:

SELECT Birey.Adi, Birey.Soyadi, Adres.Sehir
FROM Birey
JOIN Adres ON Birey.BireyID = Adres.BireyID;

Bu sorgu, Birey ve Adres tablolarını BireyID sütunu üzerinden birleştirir ve her bireyin adı, soyadı ve şehir bilgisini getirir.

2. GROUP BY ve HAVING Sorguları (Gruplama ve Filtreleme)

GROUP BY, verileri belirli bir sütuna göre gruplamak için kullanılır. HAVING, gruplar üzerinde koşul uygulamak için kullanılır.

Temel Yapı:

SELECT sütun, COUNT(*)
FROM tablo_adi
GROUP BY sütun
HAVING COUNT(*) > koşul;

Örnek:

SELECT Adi, Soyadi, COUNT(*)
FROM Birey
GROUP BY Adi, Soyadi
HAVING COUNT(*) > 1;

Bu sorgu, aynı isim ve soyisme sahip bireyleri gruplar ve birden fazla olanları seçer.

Özet

1. SELECT: Veritabanından veri seçer.

2. INSERT: Veritabanına yeni veri ekler.

3. UPDATE: Veritabanındaki veriyi günceller.

4. DELETE: Veritabanındaki veriyi siler.

5. JOIN: Birden fazla tabloyu birleştirir.

6. GROUP BY ve HAVING: Verileri gruplar ve gruplara koşul uygular.

Yukarıdaki fotoğrafta Git çalışma mantığı ve temel bazı komutları görebiliriz. Öncelikle bilmemiz gereken 4 kavram:

1. Untracked (izlenmeyen): Git tarafından henüz takip edilmeye başlanmamış dosyaları ifade eder.

2. Unstaged (hazırlanmamış): Değişiklik yapılmış/güncellenmiş ama commitlenmek için henüz hazırlanmamış dosyaları ifade eder.

3. Staged (hazırlanmış): Commitlenmeye hazır durumda olan dosyaları ifade eder.

4. Deleted (silinmiş): Projeden silinmiş ancak GIT üzerinden kaldırılmamış dosyaları ifade eder.

Temel Git Scm komutları:

• $ git init : git initialization'un kısaltması olup, henüz versiyonlanmamış olan projeyi git ile versiyonlama yapmayı başlatmamızı sağlar ve proje dizinine boş bir .git reposu oluşturur.

• $ git config --global user.name "Name Surname", $ git config --global user.email "test@email.com" : git ilk kurulduğunda bir defaya özel olmak üzere username ve email ayarlamamızı yapmak için yukarıdaki komutlarda ilgili yerleri değiştirmek için kullanılır. Bu ayarları yapmadan uzak sunucuya commit atarken hata alırız.

• $ git add <dosya veya klasor_ismi> : Yeni eklenen veya üzerinde değişiklik yapılan dosyaları git'in takip etmesi / staged ortamına göndermek için kullanılır.

• $ git add . veya $ git add * veya $ git add -A . : Yukarıdaki komut ile dosyaları tek tek staged ortamına göndermek yerine buradaki bu 3 komut ile bütün dosyaları staged ortamına tek seferde gönderebiliriz ve git'in takip etmesini sağlayabiliriz. 3 komut da aynı işi yapar.

• $ git rm --cached <dosya veya klasor_ismi> : Staged ortamına eklenmiş bir dosyanın takibinin bırakılması yani untracked (izlenmeyen) hale getirilmesini sağlayan komuttur.

• $ git rm <dosya veya klasor_ismi> : Dosyayı / klasörü git'ten silmemizi sağlayan komuttur.

• $ git status : Üzerinde çalışılan projenin o anki durumu hakkında bilgi verir. Yapılan değişiklikler, eklenen ve silinen dosyalar gibi bilgiler listelenir.

  1. Bazı GIT kavramları :

     • On branch main -> Main branch'ınde olduğumuzu,

     • Changes to be commited -> Commit'lenmeye hazır değişiklikler olduğunu,

     • Modified: örneğin index.html -> Index.html dosyasında değişiklik yaptığımızı,

     • Deleted: örneğin styles.css -> styles.css dosyasını sildiğimiz,

     • Changes not staged for commit -> Üzerinde değişiklik yapılan ama staged ortamına gönderilmemiş dosyaları ifade eder.

     • Untracked files -> takibi yapılmayan dosyaları ifade eder.

• $ git commit -m "ilk commit mesajı" : Commit, staged ortamına alınan dosyaların Local Repository’e gönderilmesidir. En iyi uygulama yöntemi her kayıt sırasında yapılan değişiklikleri açıklayıcı bir mesaj eklemektir. Ayrıca her commit benzersiz bir kimliğe (unique ID) sahip olur. Bu sayede eski bir commit'e geri dönebilirsiniz ve herhangi bir kayıp yaşama ihtimaliniz kalmaz.

• $ git log : Projedeki commit geçmişini görüntülememizi sağlar. Bütün commit'ler, id'si, yazarı, tarihi ve mesajı ile beraber listelenir.

• $ git branch <branch_name> : Projeye yeni bir branch eklemek için kullanılır.

• $ git branch -a : Tüm uzak ve yerel branch'lari listelemek için kullanılır.

• $ git branch -d <branch_name> : Bir branch'ı silmek için kullanılır.

• $ git checkout <branch_name> : Checkout branch’ler arası veya commit'ler arası geçiş yapmak istediğimizde kullanılır. Mevcutta var olan branch'a geçiş yapmak için bu komut kullanılır.

• $ git checkout -b <branch_name> : Yeni bir branch oluşturup, bu branch'a geçiş yapmak için kullanılır.

• $ git checkout <commit_ID> : Commitler arası geçiş yapmak için: (Eski bir versiyona dönmek istediğimiz zaman) kullanılır.

• $ git merge <branch_name> : Başka bir branch'da olan değişiklikleri, bulunduğumuz branch ile birleştirmek istediğimizde kullanılır.

• $ git clone <remote_URL> : Mevcut bir Remote Repository'de bulunan dosyaların bilgisayarımızda bir kopyasının oluşturulmasını sağlar.

• $ git push origin master : Projemizde aldığımız commit'leri, remote repository'e gönderir. (Burada bahsi geçen origin remote repository’nin kök dizinini belirtir ve sabit bir isimdir. master ise sizin çalıştığınız branch (dal)’ı belirtir.)

• $ git remote add origin http://uzak_deponun_adresi.git : Henüz remote repository’niz yoksa aşağıdaki komut ile local deponuzu uzak sunucudaki depoya bağlayabilirsiniz.

• $ git diff HEAD : Çalışma dizini ile repository (HEAD) arasındaki farklılıkları görmek için kullanılır.

• $ git diff : Repository üzerinde yapılan değişikliklerden sonra dosyalar arasında oluşan farklılıkları göterir.

• $ git diff <commit_id_1>..<commit_id_2> : İki commit arasındaki farklılıkları görmek için kullanılır.

• $ git diff --staged : Çalışma dizini ve staged ortamı arasındaki farkları görmek için kullanılır.

Kaynaklar

• https://www.patika.dev (Cohorts eğitim içeriği notum)

C++ programlama dilindeki ilişkisel ve mantıksal operatöler;

• •İlişkisel ifadeler bir koşulun doğrulunu kontrol etmek için kullanılır. Bir ilişkisel ifade; bir ilişkisel operatör ve iki işlenen kullanılarak oluşturulur. Bu operatörler büyüktür (>), büyük eşittir (>=), küçüktür (<) ve küçük eşittir (<=) olmak üzere 4 adettir.

• İlişkisel operatörlere ek olarak eşittir (==) ve eşit değildir (!=) operatörleri iki değerin birbirine eşit olup olmama durumlarını test etmek için kullanılır. İlişkisel operatörler ile basit koşullar oluşturulabilir.

• Daha karmaşık koşullar ise ancak mantıksal operatörlerin yardımı ile elde edilir. C++ programlama dilinde kullanabileceğimiz 3 farklı mantıksal operatör vardır. Bunlar; VE (&&), VEYA (||) ve DEĞİL (!) operatörleridir.

** Mantıksal operatörler, eşitlik ve ilişkisel operatörlere göre daha düşük ama atama operatörüne göre daha yüksek önceliğe sahiptirler.